Δίχως Αντίλαλο
Δευτέρα, 19 Μαΐου 2008 2:58 μμ |
Αλλαξε η ώρα στα ρολόγια
και ο αποκωδικοποιητής μου
αποσυντονίστηκε !! !
Λάθη προσέχω να μη κάνω
Γιατί ;;;;;
Δεν μ' αρέσει συγνώμη να ζητάω
εύκολο άλλοθι στα σφάλματα.
την μεταφράζω.
η..αγράμματη
Είδα γραμμένο σ' έναν τοίχο
ενός φυλακισμένου
«το ψέμμα που πληγή γιατρεύει,
αλήθεια είναι.»
Αντε τώρα εσύ να του γυρέψεις
στασίδι αδειανό
θέση
σε μια καρδιά
κεκλεισμένων των θυρών.
Δεν είναι «η γωνίτσα που αρκεί»
Είναι του κόσμου η Ακρη
που στέκεσαι και καρτεράς
να δεις τον ουρανό
κι ας μην τον φτάνεις
παρέα φιλική η μοναξιά
σου κάνει
όταν στα λόγια της καρδιάς
αντίλαλο δεν πιάνεις .....
Αφιερωμένο στην γλυκιά Μαριάνα http:// marianaonice.blocspot.com
Εμπνευσμένο από το ζεστό της σχόλιο στη εγγραφή μου
«Την μοναξιά μου να κλέψεις¨»
Isminy Isminy
16 RSS Feed για αυτό το θέμα
Τούτη την ώρα γύρεψα εσύ να με ζεστάνεις
που καρτερείς στον ουρανό
και σύννεφα αστρόσκονης τυλίγουν τα μαλλιά σου
και καρτερώ Σε Άγγελε
να στείλεις το σημάδι
που ελεύθερη θα ναι η φωνή
και θα τιμά το αγκάλιασμα που κρύβει τ΄όνομα Σου..
Έλλειψες.. την αγάπη μου πάντα...
Ισμήνη μου το ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ φαντάζει πολύ φτωχό μπροστά στον
πλούτο των αισθημάτων σου και στο θησαυρό της έμπνευσής σου!!
Μόνο ένα θα σου πω: ΧΑΡΗΚΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ, γιατί σε έπεισα ότι η
έμπνευση δεν στερεύει, μόνο περιμένει να βρει την αιτία να
ξεχυθεί σαν χείμαρρος και να ξεπλύνει τη λάσπη της μοναξιάς και
της μονοτονίας μας!!
Κρατώ το "...Είδα γραμμένο σ' έναν τοίχο ενός φυλακισμένου
«το ψέμμα που πληγή γιατρεύει, αλήθεια είναι.», και προχωρώ
για να βρω τη δική μου αλήθεια μέσα στο ψέμα που έφτιαξα για μένα!!
Καλό απόγευμα καλή μου και μη σταματάς!! Σε χρειαζόμαστε!!!
Ελένη καλαντούλα.....
Βροχούλα από το σχόλιο της marianaonice,ανέβασε την στάθμη στην καθισμένη έμπνευση της Ισμήνης.
Την έχω παραμελήσει- ανωτέρα βία εσύ ξέρεις- και ψιθύρισε λίγα λόγια η καρδιά στο αυτί της Αυγής.....
Δεν μου πάνε τα παρωνύμια Ελένη και φοβάμαι την Ισμήνη θα με αρνηθεί , ίσως από αλληλεγγύη σε μένα
που αποποιήθηκα με πείσμα εμένα!!!!
Αγάπαμε Ελένη όπως εγώ....
Μαριάνα μου.
Η Ισμήνη οφείλει αυτούς τους αδόκιμους στίχους της σε σένα . Χωρίς το χάδι σου που άφησες στην
άκρη του φτερού που χρησιμοποιεί για την γραφή της δεν θα το βουτούσε στη μελάνη που δεν μπορει κανείς να μας παραχωρήσει παρά μόνο η καρδιά μας.
Με την αγάπη μου ,όπου και νάμαι θα σε θυμάμαι....
Καλη μου Ισμήνη.... Καλως σε βρήκα παλι να ομορφαίνεις την ατμόσφαιρα με την υπέροχη γραφή σου....
Μα μηπως διακρίνω μιαν απογοήτευση στα γραφόμενα σου στα σχολια της προηγούμενης ανάρτησης μα και στην απάντησή σου στην Ελένη ;;
Μην την παραμελεις την Ισμήνη , αντίθετα βοήθησέ την σταθεί πιο γερά στα πόδια της και ν ατενίσει το μέλλον με χαμόγελο και δύναμη... Θα συμφωνήσω απόλυτα με την καλή μου Μαριάννα οτι η εμπνευση ζητα αφορμη για να ξεχυθει και πάλι σαν χείμαρρος...
Eίναι κάποιες στιγμές που ο καθένας νιώθει ότι η ψυχή του δεν μπορεί να γαληνέψει...να ηρεμήσει...να βρει ένα φάρο που θα της δείξει τι να αποφύγει και από τι να προφυλαχτεί... Τοτε θέλει καθαρό μυαλό και ανοιχτο ορίζοντα σκεψης για να βρεις παλι τη ροτα για ενα λιμανι απαγκιο... Κι εσένα αλλωστε μεχρι τωρα δεν σου 'λειψε ουτε η διαύγεια πνεύματος ουτε και η ευαισθησία για να πορευτεις... το φανερώνουν οι γραφές σου...
Καλοτάξιδη λοιπόν κι εμεις εδω να σε καρτερούμε και να σε υποδεχόμαστε οπως σου πρέπει..
Αρης
Ξεχωριστέ του διαδικτύου ΑΡΗ. Θέλω να είμαι ειλικρινής μαζί σου και με όλους τους φίλους αυτής της φιλόξενης και πολιτισμένης bloggoγειτονιάς .
Η Ισμήνη δεν είμαι εγώ ! είναι ένα πρόσωπο συμβολικό που έχει αναλάβει να φέρει το παρωνύμιο " Isminy"μέσω του οποίου η καρδιά μου κάπου -κάπου τα λέει με την Αυγή ,πριν προλάβει να ξημερώσει και να φανεί η Ανατολή.
Όπως και συ φίλε μου έτσι και γω εκτίθεμαι στο διαδίκτυο με το ονοματεπώνυμό μου. Εγώ χάριν κάποιου συγκεκριμένου σκοπού σοβαρού και ιερού. και δεν μετανιώνω γι αυτό. Κάποια στιγμή θεώρησα σωστό να ξεχωρίσω κάποια πράγματα , να αναλάβει η κάθε μια σελίδα μου την ευθύνη της , και οι φίλοι μου
να τοποθετούνται -μεταξύ των οποίων και συ- χωρίς την επιρροή της μιας από την άλλη και αντιστρόφως,
Νομίζω ότι αυτό το κατάφερα επιτυχώς...΄Έλα ντε όμως που η ίδια δεν χωράω σε παρωνύμια ! ,θέλω να είμαι ο εαυτός μου και έτσι αφήνω την Ισμήνη μόνη κι ανυπεράσπιστη αφού της κρατώ την ψυχή για μένα ! Την αδικώ το ξέρω. Υπόσχομαι να προσπαθήσω να τιμήσω τον ρόλο που ανέλαβε χάριν της ανωνυμίας . Έχω βρει μια φόρμουλα να ισορροπήσω τα πράγματα.
Μου αποδίδανε πάντα μεταξύ αστείου και σοβαρού οι άνθρωποι που με γνώρισαν, doctora στην εξισορρόπηση καταστάσεων ενίοτε εξαιρετικά δύσκολων.
Την επιείκεια σου λοιπόν στη Ισμήνη φίλε μου , εμείς θα έχουμε ,σε διαβεβαιώ , την ευκαιρία να τα λέμε από δώ σίγουρα και από αλλού σιγουράτατα&..
Με εκτίμηση και ευχαριστία για την φιλία , την κατανόηση και όχι μόνο&.
Εκεί, στο ακρωτήρι της ζωής
φτασμένος,
με θάλασσα μπροστά σου αγριεμένη,
τις ώρες μετράς.
Μα όχι εκείνες που έρχονται ή θα έρθουν.
Τις ώρες που με τα βηματά σου περπάτησες,
τις ώρες που τον βράχο άμμο κάνουν,
εκείνες τις ώρες, που την φωνή σου
ακούς για παρέα,
και κύμματα η μοναξιά σου σε ταξιδεύει...
Καλησπέρα Ισμήνη! :))
http://nikolaos1970.blogspot.com/
Καλή διδικτυακη μου ΦΙΛΗ.... Απόλυτα σαφής και κατατοπιστική η απάντησή σου και σε ευχαριστω πολυ... δυσκολο να ζυγιάζεις τα πράγματα και τα συναισθήματα... Οχι την επιείκια μου μα την αγαπη και την εκτίμησή μου εχεις...
Καλη συνεχεια σε οτι κι αν κανεις
Νικόλα καλή μέρα
ανθρώπινοι ζεστοί οι στίχοι σου ,ιδιαίτερη τιμή για μένα ,αφιαιρωμένη σε τούτη τη σελίδα.
Έρχονται να σμίξουν να συντροφευτούν με της Καρδιάς τα Λόγια εναρμονισμένα με τον παφλασμό των κυμάτων της μοναξιάς που κάπου-κάπου όλους μας επισκέπτεται όχι τόσο στον περιβάλλοντα αλλά
τον.... εσωτερικό μας χώρο.
Με την αγάπη μου και την ευχαρίστηση να σε συναντώ,να σε νοιώθω καλά και να εμπνέομαι από σένα.
Έλα μου, Αρη μου
Καλό σου μεσημέρι . Η δική σου μεστάδα και η καλοπροαίρετη προσέγγιση σου στα ανθρώπινη παραχωρεί
περισσότερη κατανόηση στην "Ισμήνη" Αν σου πώ ότι μ'έφερες και μένα πιό κοντά της τι θα πείς ?
΄Οχι ότι την απέριψα ποτέ.Πρός θεού επιλογή μου ήταν. Αλλά να βρε παιδί μου κάποια στιγμή ένοιωσα
ντυμένη σε ξένο ρούχο γι αυτό ένοιωσα την ανάγκη να το βγάλω και να σου πω ό,τι σου είπα .Αυτό ήταν όλο.
Κι εδώ θάμαστε καλέ μου και θα τα λέμε..
Σε αγαπώ και σε ευχαριστώ
Ισμήνη μου
καλό ξημέρωμα!
:)))
Καλημέρα καλή μου φιλενάδα marianaonice
Σε ευχαριστώ πολύ για την έννοια σου
θα τα πούμε στην σελίδα σου....
Εν τω μεταξύ σου εύχομαι να περάσεις ένα καλό Σαββατοκύριακο.
Τα λέμε
Με αγάπη
Ισμήνη μου,
τούτα τα λόγια την δική μου καρδιά ηχογράφησαν...
οι λέξεις σου, ελεύθερες είναι...
πολλά φιλιά με χαμόγελο...:)
Πέρασα να σου πω ότι με την άδειά σου ελπίζω, θέλω να κρεμάσω το αφιερωμένο σ΄
εμένα ποιήμα σου στα δεξιά του ιστολογίου μου!!
Είναι τόσο σημαντικό για μένα που το θέλω συνεχώς δίπλα μου... :))
Καλό, γλυκό απόγευμα Κυριακής φιλενάδα μου.
marianaonice
Καλή μέρα και καλή εβδομάδα νάχουμε.
Τό συζητάς καλή μου ; Εσύ ήσουν η πηγή της έμπνευσή μου και θα πάρουμε τώρα την άδεια απ' την Αυγή αν θα δημοσιοποιήσουμε .....το μυστικό της ?
Ας ήταν εκείνη φιλική και συνεπής με την συμφωνία που έχει κάνει με την καρδιά μου να είχε το μονοπώλιο του συνθέτη, του τραγουδιστή αλλά και του ακροατή !. .
Χρειαζόμαστε και κανένα δροσερό αναψυκτικό -αστειάκι τώρα που το καλοκαιράκι άρχισε τα παιχνίδια του πρόωρα...
Σε ευχαριστώ που εξακολουθείς να με εμπνέεις και θα δείς πάλι καμιά &φλεβίτσα να σπάει&&
Γειά σου Γωγούλα
Ένα τραγούδι ,λένε, δεν είναι ανάδελφο . Η μουσική του συγγενεύει με μουσικά ακούσματα που συντροφεύουν τον συνθέτη όχι μόνο στην φαντασία του αλλά και στα όνειρά του..... Τα δικά σου χτυποκάρδια, , ωραία gwgw, δεν είναι λίγες οι φορές που με συντρόφεψαν .....
Το σχόλιο σας